• Wycinka Holzfällen TVP (2025)

    Jeden z najwybitniejszych polskich spektakli powraca po kilku latach. Widzom wydawało się, że już nigdy nie zobaczą tej sztuki na podstawie powieści Thomasa Bernharda.

  • Czerwone i czarne (2025)

    Spektakl „Czerwone i czarne” jest adaptacją XIX-wiecznej powieści Stendhala, która znalazła się w Indeksie Ksiąg Zakazanych i jest uznawana za arcydzieło światowej literatury.

  • Balkony (2024)

    Krystian Lupa przedstawia swój nowy projekt zrealizowany w Teatrze Polskim w Podziemiu we Wrocławiu, w zespole, z którym wielokrotnie pracował, zanim władze politycznymi decyzjami zniszczyły jedną z najważniejszych scen w kraju.

  • I’m Nowhere / Znikanie (2023)

    Polsko-hiszpańska koprodukcja o granicach, migracji i poszukiwaniu tożsamości. Spektakl bada, co to znaczy “być u siebie” we współczesnym, mobilnym świecie i jak łatwo można “zniknąć” z systemu.

  • Śnieg (2022)

    Adaptacja głośnej powieści noblisty Orhana Pamuka. Poeta Ka przybywa do odciętego od świata, zasypanego śniegiem miasta Kars, gdzie staje się świadkiem politycznych i religijnych napięć na styku Wschodu i Zachodu.

  • Strach i nędza (2022)

    Jeśli zdarzyło ci się być bezradnym i pogubionym, miałeś pomysły, ale nie wiedziałeś, jak je zrealizować, nie mając już siły słuchać kolejnych „dobrych rad” i ciągłych pytań o to, co dalej, powinieneś przyjść na „Strach i nędzę 2022”, spektakl, którego jesteś bohaterem!

  • Imagine (2022)

    Artystyczna podróż do świata kontrkultury, czasów tożsamościowej i kulturowej rewolucji przełomu lat 60. i 70 XX wieku.

  • Raj. Potop (2021)

    Spektakl Grzegorza Jaremki inspirowany biblijnym potopem i współczesnymi katastrofami ekologicznymi. Opowieść o końcu świata, budowaniu arki i poszukiwaniu nadziei w czasach kryzysu.

  • Serce ze szkła. Musical zen (2021)

    Oryginalny musical Cezarego Tomaszewskiego, który w lekkiej i dowcipnej formie porusza tematykę poszukiwania wewnętrznego spokoju, medytacji i radzenia sobie z “małpim umysłem” – natłokiem myśli.

  • Bowie w Warszawie (2021)

    Napisany na zaproszenie STUDIO dramat Doroty Masłowskiej to wielowątkowa opowieść o Warszawie lat 70., wstrząśniętej pogłoskami o grasującym dusicielu.

  • Powrót Tamary (2019)

    Spektakl inspirowany biografią i twórczością Tamary Łempickiej, ikony art déco. To opowieść o namiętności, sztuce, cenie niezależności i kobiecej sile, przedstawiona w formie dynamicznego i wizualnie porywającego show.

  • Złota skała (2019)

    Robert Brylewski był jedną z najważniejszych postaci polskiej kultury ostatniego półwiecza. Jako lider Kryzysu, Brygady Kryzys, Armii, Izraela tworzył muzykę, która w przejmujący sposób rejestrowała swoją współczesność. Zawsze aktualna, umiejętnie łapała ducha czasów.

  • Królestwo. Pasja według Emmanuela (2019)

    Emmanuel Carrère, pisarz i celebryta kultury francuskiej, w latach 90. przeżył ekstatyczne nawrócenie. Codziennie bywał w kościele, modlił się, skrupulatnie spisywał komentarze do Biblii. Duchowa przygoda potrwała dwa lata.

  • Konformista 2029 (2018)

    Ideologia stabilizuje obraz świata. Zgodność z rozpisanymi na paragrafy zasadami jest nośnikiem wiarygodności. Tu czarne zawsze jest czarne, a białe nieustannie pozostaje białe. Nie trzeba myśleć, należy być zgodnym z doktryną. Powinność wobec niej staje się obowiązującym modelem życia. Oto czas dyktatury normalności.

  • Proces (2017)

    Adaptacja powieści Franza Kafki w reżyserii Krystiana Lupy. Hipnotyczna podróż w głąb koszmaru Józefa K., oskarżonego w procesie, którego reguł nikt nie zna. Spektakl o opresji systemu i ludzkiej bezradności.

  • Wałęsa w Kolonos (2017)

    W spektaklu Bartosza Szydłowskiego na scenie spotyka się ok. 40 osób: Jerzy Stuhr, ekipa aktorska znana widzom Teatru Łaźnia Nowa z występu w „Konformiście 2029”, aktorzy-amatorzy w roli antycznego chóru prowadzonego przez Dominika Strycharskiego, świadkowie historii, politycy. „Wałęsa w Kolonos” to seans teatralny.

  • Fuck… Sceny buntu (2017)

    Dlaczego protestujemy?
    Czy protest jest dziś możliwy?
    Czy nasz bunt może coś zmienić?
    Czy chcielibyśmy żyć w świecie bez buntowników?

  • Narkotyki (2017)

    „Narkotyki” Witkacego to pozycja przewrotna. Publicystyka pisana przez kontrowersyjnego artystę w okresie, kiedy czuł się odrzucony, nierozumiany przez krytykę oraz czytelników miała prowokować publiczność, oczyścić pisarza z niepochlebnych opinii i ukazać Witkacego w nowej roli – artysty zaangażowanego.